Not Even A Sweat

Success!

Naka-absent ako kahapon. Nakapaglibing ako sa tiya ko. How did I do it? Ganito 'yun.

Like what I have planned nung Monday ng hapon, hindi muna ako nagpaalam sa boss ko re: dun sa plan ko na pag-absent kahapon. What I did is, pagdating ko sa bahay tsaka ako nag-compose ng text. Inabot nga ng dalawang text dahil sa haba ng explanation ko eh. Dalawang beses ko pang isinend huh!

I was expecting na walang ng problema sa boss ko dahil two times na nga ako nag-text nung gabi sa kanya na a-absent ako dahil nga makikipaglibing ako. Aba eh mantakin mo na nung tanghali na nung day ng libing habang nasa simbahan kame eh bigla nag-text si boss at tinatanong ba't hindi raw ako pumasok. Na-hindot na. Problema. Tawag agad ako sa boss ko... explain ako. Mabuti naman naniwala. Narinig siguro 'yung mga iyakan sa background.

Lesson of the story: Iwasan maging habitual absentee. Tingnan mo ako, hirap na hirap mag-isip ng dahilan 'pag need talagang um-absent. Absent din kasi ako nung last week, Friday. Hehehe.

You Rest-In-Peace Tiya Alice

I will be absent tomorrow. Kailangan kong samahan si Adi sa Sportsfest ng school nila. Not because awardee sya. Its just that, walang maghahatid, susundo at makakasama sya sa Sportsfest nila.

Busy ang tatay ko simula bukas hanggang hindi pa... naililibing ang tiya Alice ko. She died yesterday(last night), Valentines day. Heart ailment and its many complications ang tumalo sa tiya ko. She was supposed to be brought to the hospital that day. Kasi nga medyo hindi na maganda ang lagay. Nasabi nga saken ni Medz kagabi, while we where having our Valentines dinner(yup! natuloy po) somewhere there sa Coliseum Circle, na nagsabi nga raw ang tatay ko ke Medz na pautang ng pera kasi nga dadalhin sa doktor ang tiya ko. Alang pera si Medz nung umaga kaya sabi nya sa hapon na lang pag-uwi nya. Ayun na nga, hindi na umabot yung pera uutangin sana ng tatay ko para sa pagpapa-doktor ng sister nya.

Anyways, siguro masaya na rin ang tiya Alice ko kung nasaan man siya ngayon. Matagal na rin naman ang paghihirap nya dito nung mga panahon na may sakit sya. She deserves a comfort place din naman up there in heaven. May you rest in peace tiya Alice. Nga pala, hindi man nagamit 'yung parang hinihiram ng tatay ko ke Medz sa ospital malamang... sa kape, pandesal, zesto at mani na lang magamit 'yung pera.

Where: Club Manila East Ground

Final leg na ng Sportsfest nina Adi sa school nila. I-try kong mag-absent this coming Friday. Para naman may support sya kahit i-isa.

Hindi naman finalist si Adi sa kahit na anong events this coming Friday. Individual o team events man... actually talo lahat sya. Expected na namin ni Medz na magiging ganito ang resulta. Mahiyain talaga si Adi sa simula pa, mana talaga sa Daddi nya. Sabi nga ng Tatay ko na syang kasama ni Adi last week nung eliminations,"Ayun tumakbo lang ng konti, tapos ayaw ng sumali... mainit daw!". Hay naku nag-inarte pala anak ko.

Kaya this time, gusto kong ako naman ang sumama sa kanya sa Friday sa final leg ng Sportsfest nila. Baka kahit papaano eh magyabang sa aken at tapusin ang lahat ng events na kasali sya. And eventually baka magkaroon pa sya ng special awards, "Most Improved Athlete(meron bang ganun?)". Baka kasi nagpapapansin lang sa amin ni Medz... minsan lang kasi kami makasama sa mga school activities nya eh. That's the down side talaga 'pag both parents are working. Nakaka-guilty talaga. Sobra!

ps.
Syanga pala, buong akala ko eh sa Club Manila East(CME-*eto 'yung high-end na swimming resort sa Taytay ngayon) ang Sportsfest ng school nina Adi. I was wrong, dun lang pala sa labas... sa tapat ng CME. Mainit nga teacher! Nakakalito kasi ang nakalagay sa info sheet na idinikit sa notebook ni Adi eh. "WHERE: Club Manila East(CME) Ground"

I Don't Want To Be A Battered Husband

Eliminations ngayon ng Sportsfest nina Adi sa school nila. Actually kaninang umaga 'yun. I wonder kung ano ang nangyare. Nanalo kaya si Adi o as usual nahiya na naman kaya ang bata-batuta? Bakit kase sa dinami-dami ng mamamana sa Daddi nya eh ba't 'yung pagiging mahiyain ko pa ang namana. Talaga naman oh!

But honestly, medyo excited na akong malaman ang kwento. Malamang bukas na ako makabalita sa Tatay ko. Sigurado kasing tulog na ang Tatay ko pagdating ko sa bahay nila at malamang pati si Adi tulog na ren. Iyan lang ang disadvantage 'pag both parents are working. Marami kang mami-miss sa mga nangyayari sa anak mo habang lumalaki sila. Tumigil na lang kaya akong mag-trabaho? Sa bahay na lang kaya ako? At si Medz na lang kaya ang mag-trabaho? Hmmm... teka nga... Ayaw ko yata nun... ayaw kong maging battered husband noh!

Valentines si Medz, Pasko Ako

Nakakatawa, parang ako din si Medz('pag Valentine's day) nung bata pa ako tuwing sasapit ang pasko. Alam ko kase magbibigay na naman ng regalo si Santa Claus.

Alam ko naman na walang Santa Claus. Alam ko naman na Nanay ko lang ang naglalagay ng regalo dun sa medyas(actually plastik na supot nga 'yun eh) na isinasabit ko sa labas ng bintana namen taon-taon tuwing sasapit ang pasko. Pero kahit ganun, nagwi-wish pa rin ako ke Santa Claus ng gusto kong regalo. Ngako-compose pa rin ako ng, "To North Pole. Dearest Santa, ..." na sulat. Asa pa rin ako. Sayang eh!

Eh minsan isang pasko, kasi nga alam na ng Nanay ko na hindi na ako naniniwala ke Santa. At alam nya na rin na alam ko na, na sya lang 'yung naglalagay ng regalo sa medyas(o supot na platik) na isinasabit ko sa labas ng bintana namen tuwing pasko at hindi si Santa Claus. Aba! hindi ba naman nilagyan ng regalo 'yung medyas ko. Ang ending... umagang-umaga nasa palengke kame ng Nanay ko. Reason? Ibinibili ako ng laruan na dapat sana eh... inilagay nya dun sa medyas ko.

Inis na inis ang Nanay ko. Akala raw nya kasi eh hindi na ako naniniwala ke Santa Claus, kaya hindi na nya nilagyan ng regalo 'yung medyas ko. "Hindi na nga po!", sabi ko. "Maski buking ko na kayong dalawa ni Santa Claus dapat... may regalo pa rin ang medyas ko!", sabi ko habang nakatingin saken ng masama ang Nanay ko na tila baga gustong pagkasyahin ako sa medyas ko.